معرفي شهرستان

ادمین سایت

شهرستان طبس با وسعت 55460 کیلومتر مربع در غرب استان خراسان جنوبی واقع شده و بر اساس سر شماری نفوس سال 90، جمعیت آن بالغ بر 75000 نفر می باشد.آب هوای این شهرستان گرم و خشک و میزان بارندگی از 35تا 145 میلیمتر در سال متغیر است. راههای ارتباطی طبس از طریق جاده های آسفالته با پنج استان همجوار و نیز از طریق خط آهن ریلی و فرودگاه برقرار می باشد.

طبس بزرگترین شهرستان ایران و در شمال شرق استان يزد ؛ غرب استان خراسان جنوبي؛جنوب خراسان ؛ غرب اصفهان و شمال کرمان و در مدار ۳۳ درجه و ۳۵ دقيقه شمالي و نصف النهار ۵۶ درجه و ۵۵ دقيقه شرقي، در منطقه اي با آب و هواي بياباني واقع شده، است. شهرستان طبس تا تيرماه سال ۱۳۳۹، يکي از بخش‌هاي سه‌گانهٔ شهرستان فردوس بود كه در اين سال جدا شده و به صورت شهرستان درآمد.
تا سال ۱۳۸۰، شهرستان طبس، یکی از شهرستان‌هاي استان خراسان بود که در اين سال با تصويب هيأت دولت از استان خراسان جدا شده و به استان يزد ملحق شد و سپس در اسفند ماه سال ۱۳۹۱ از استان يزد منتزع وبه استان خراسان جنوبي الحاق گرديد .
‏منابع تاریخی و جغرافيايي و سفرنامه‌ها اين شهر را که هم اکنون صرفا با نام (طبس) يا (طبس گلشن) شناخته مي‌شود به صورت‌هاي (طبس)،(تبس)، (طبسين)، (طبسان)، (طبس تمر) و (طبس گيلكي) ضبط كرده‌اند؛ كه به اين اسامي طبس خرما را هم بايد اضافه كرد.
‏با توجه به اینکه شهر طبس در محلی واقع شده است که در اين محل در دوران‌هاي گذشته زمين‌شناسي بقاياي دريايي به نام (تتيس) قرار داشته است، احتمال تاثير نام اين دريا را در نامگذاري شهر طبس يا (تبس) نبايد از نظر دور داشت.
نویسنده کتاب چهار سو با اعتقاد به ریشه مشترک تبس و تب، طبس را يكي از شهرهايي مي‌داند كه نامش با جغرافي دين مهر ارتباط دارد. ‏

بر این اساس و با توجه به دیگر منابع چنين به نظر مي‌رسد که ضبط اسم اين شهر با ((ط)) بيشتر به بعد از اسلام برمي‌گردد و قبل از آن با (تا) نوشته مي‌شده است. ‏اين شهرستان جزو استان يزد و با پنج استان کرمان، اصفهان، سمنان، خراسان رضوي و خراسان جنوبي هم مرزاست.

شهرستان طبس ۵۵ هزار و ۴۶۰ کیلومتر مربع مساحت دارد.
همچنین فاصله این شهرستان با مشهد ۵۴۰ کيلومتر و با بيرجند ۲۷۰ کيلومتر است. ‏ نزديكترين شهرستان به طبس از طرف شمال شرق، شهرستان فردوس با ۲۱۰ كيلومتر فاصله و از طرف جنوب غرب شهرستان يزد ۳۶۵ كيلومتر فاصله است.
‏زبان قومی این منطقه از نظر سبک شناسي، متناسب با قواعد فارسي دري است و همان ويژگي‌ها را يدک مي‌كشد از جمله: ابدال: ديفال. تبديل مصوت: خَمُش. حذف صامت: فِك، قَن. تبديل صامت: قاغَذ. استفاده از الف زايد: اِشكَم، اُشتُر. گذاشتن باء زايد بر سر افعال: بِرَف. اضافه كردن نون نفي بدون حذف باءزايد: بِنَرَف. به هر حال اين زبان قدمت خود را كاملاً حفظ كرده است و دلايل آن نيز دوري اين منطقه از ساير مراكز علمي، بسته بودن جو فرهنگي و مقابله شديد مردم مقابل فرهنگ‌هاي بيگانه است